Recensie | In het spoor van de eclips

DSC_0098_Fotor

Natt Dobs is 15 en moet al voor de zoveelste keer verhuizen naar een andere school. Op elke school wordt hij te kijk gezet en heeft hij nul komma nul vrienden. Natt besluit er verandering in te brengen en trekt al vanaf de eerste dag op met de populaire jongens uit zijn klas. Om bij hen te kunnen horen moet Natt echter een vuurdoop doorstaan; hij moet binnendringen in het huis van Pedo Quincy die genoemd wordt naar zijn reputatie.

Bij het binnendringen leert Natt de 65-jarige Milo Quincy kennen als een zeer gepassioneerd man met de ernstige ziekte ALS. Milo’s laatste wens, als astronoom, is de zonsverduistering zien in Kentucky. Natt besluit de droom van deze man waar te maken en reist samen met hem en dorpsgenote Celeste naar het verre Kentucky in de Mustang van zijn vader.

Ik blijf een beetje neutraal bij het lezen van dit boek. Het was niet helemaal mijn genre, maar ik heb het wel heel snel uitgelezen wat toch bewijst dat er een goed verhaal in dit boek schuilt. Mijn interesse voor de astronomie is niet groot en aangezien dit boek gaat over een man met een passie voor astronomie komt dit onderwerp veel aan bod. Toch zitten er in dit boek ook andere elementen vervat. Zo vind ik het heel mooi hoe een vriendschap kan ontstaan tussen Natt en een veel oudere zorgbehoevende man. Daarnaast ontstaat er ook wat moois tussen Celeste en Natt, twee mensen die op het eerste zicht totaal verschillend zijn.

Er schuilt dus wel degelijk een boodschap in dit verhaal: oordeel niet te snel over anderen, maar wees er voor hen. Ik denk dat het juist om die reden is dat ik maar bleef verder lezen in dit boek.

Auteur: Bronagh Curran
Uitgeverij: Gottmer

Ik kreeg dit boek ter review

Schermafbeelding 2016-01-03 om 19_Fotor

 

(Visited 74 times, 2 visits today)

Céline

Ik ben Céline, 21 jaar en logopediste. Op celineschrijft.be verschijnen voornamelijk reviews van beautyproducten en boeken, maar ook een lifestyle artikel komt aan bod!