Column: een beetje geratel over examens


Over exact 6 dagen 22 uur en 1254 seconden weet ik de uitslag van mijn examens. Dat is nog best een lange tijd. Hoe halen ze het eigenlijk in hun hoofd om studenten zo lang in spanning te houden? “Geniet van je vakantie”, roepen docenten je toe. Ja natuurlijk, dat gaat zeker lukken. Wie vindt het nou erg om volledig in vakantiestemming te horen te krijgen dat je een aantal herexamens mag doen in augustus? Een nieuw proces van opsluiting en dan nog wel in putje zomer. Vergelijk het met je eerste zwemles of rijles, die wil je toch ook niet opnieuw doen? Daarvoor bedank ik graag.
Wekenlang bestonden mijn dromen enkel nog uit het overlopen van mijn cursussen. Dan werd ik wakker en verklaarde mezelf voor gek. Nieuwslezers en radiopresentatoren schreeuwden uit dat studenten meer moeten slapen. Dat maakte ik maar al te graag waar. Dat leerstof zich in je REM-slaap herhaalt, blijkt dus wel degelijk waar te zijn. Gelukkig is mijn brein nu gestopt met de eeuwige streber uit te hangen en kan ik weer dromen over zonnige stranden en helder blauwe zeeën die tot aan de horizon reiken. Ik ben dus al echt in die vakantiestemming. De wens van mijn docenten is vervuld.
Misschien dat ik jullie nog eens een klein kijkje geef in het leven van een pendelende examen makende student: de klok staat geprojecteerd en voor je ogen vormen zich continu de uren van de trein naar huis. Aangezien de NMBS (Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen) het zo nodig vond om juist op mijn lijn treinen te schrappen, zijn die dus heel schaars. Uiteindelijk dien ik mijn examen in nadat ik het eerst nog eens vijfhonderd maal ondersteboven gedraaid heb om te kijken of mijn naam er wel degelijk opstaat. Uiteindelijk doe ik de deur van de aula achter me dicht en dan begint de spurt. Eerst nog even mijn gerief uit het kluisje halen om dan als een razende gek naar het station te lopen. Het lijkt haalbaar, waar het natuurlijk niet dat mijn kluisje het zo nodig vond om terug in het slot te vliegen en niet meer open te willen. Die elektronica… Daar stond ik dan maar mooi wachtend op iemand die mijn kluisje weer kon openen. Trein weg, kostbare tijd weg. Ik was niet bepaald happy.
Genoeg over examens, laat ik nu nog eventjes van het zonnetje genieten. Ik hou jullie uiteraard op de hoogte.
Deze column is geschreven voor plein9.nl

<Follow on BloglovinFollow my blog on Bloglovin

(Visited 67 times, 1 visits today)

Céline

Ik ben Céline, 21 jaar en logopediste. Op celineschrijft.be verschijnen voornamelijk reviews van beautyproducten en boeken, maar ook een lifestyle artikel komt aan bod!