Column: de zoektocht naar de ultieme handtas

Ik heb exact 246823 shops en online shops bezocht maar nergens vond ik iets exact naar mijn smaak. Ik heb het liefst leer, snap je, al hoeft het voor mij niet per se echt te zijn. Ik ben niet zo voor namaak maar mijn portefeuille vindt het meestal wel leuker als ik iets koop wat niet helemaal real is. Maar goed, ik had niet veel keuze aangezien ik noch namaak leer noch echt leer vond. Ja ja, kan je nu wel zeggen, google eens die en die site en je hebt er meteen vijfhonderd voor je neus. Dat weet ik ook wel maar mijn vereisten zijn meer dan dat. Zo moet de ideale handtas ook perfect zijn om de hele dag door op mijn schouder te dragen (of aan mijn hand of aan mijn arm), moet ze groot genoeg zijn en liefst ook nog een beetje stevig. Ik heb namelijk niets aan een stoffen ding dat scheurt van zodra mijn volgeladen pennenzak erin wordt gesmeten. Dan blijft er eigenlijk niet zo veel meer over, weet je.
 
Hopelijk begrijp je mij. Als je niet met mij kan meevoelen dan stop je hier beter met lezen want het wordt alsmaar erger. Zo heb ik witte tassen met een veel te groot handvat en bruine tassen met een veel te klein handvat in mijn handen gehad. Beige tassen waar ik o zo verliefd op werd maar die dan weer net te klein waren voor die hatelijke zwarte map met dikke cursussen. Waarom ik geen boekentas neem? Nee, ik ben niet gek. Ik ben niet echt de persoon die een zak op haar rug draait en daarmee doorheen de hele stad showt. Uitgesloten.
 
Soms helpt het lot me toch een handje. Goddank. Ik had het niet gedacht hoor. Mijn zoektocht was gestaakt en de tas die ik alleen maar in mijn dromen al had gezien, had ik opgegeven als vermist. Dan maar geen nieuwe handtas. Hoewel mijn oude wel heel erg dringend aan vervanging toe was. De onderzijde was geschaafd en het handvat leek de derde wereldoorlog te hebben meegemaakt. Ja dat krijg je als je elke dag in een te kleine bus als een plank tussen andere mensen in geplet staat.  Als de chauffeur het dan ook nog eens grappig vindt om bruusk te remmen en een handtassenhater recht op mijn tas gaat staan, dan moet ik er verder geen uitleg meer aan geven. Conclusie: al moest ik mijn gemeente vol affiches kleven, ik moest en ik zou een nieuwe handtas vinden. 
 
Toen ik dus nietsvermoedend door de winkelstraten (of hoe je dat ook noemt in dit kleine dorp) liep, passeerde ik aan de etalage van een klein winkeltje. En raad eens wat ik daar zag: dé perfecte handtas. Groot genoeg, stevig en het ultieme handvat. Laat ik nu maar beginnen aan mijn zoekactie naar nieuwe schoenen. Wish me luck.
 
Deze column is geschreven voor plein9.nl
(Visited 56 times, 1 visits today)

Céline

Ik ben Céline, 21 jaar en logopediste. Op celineschrijft.be verschijnen voornamelijk reviews van beautyproducten en boeken, maar ook een lifestyle artikel komt aan bod!

4 Comments

  1. Ik snap je helemaal! Heb dat probleem nu bij een schooltas zoeken. Wil namelijk niet iets wat kinderachtig is maar ook niet een tas waar iedereen mee loopt..

Comments are closed.